Keuzestress

Wanneer je een project als dit begint is het verstandig dat je over enige mate van flexibiliteit beschikt. Je bedenkt vooraf van alles, maar door allerlei omstandigheden kan het zo maar zijn dat het iets anders loopt. Tot nu toe valt het allemaal mee, maar zodra er optisch zichtbare dingen moeten gebeuren stagneert de zaak. Het vervangen van een lampje, het plakken van radiatorfolie en het plaatsen van vloerisolatie zijn geen gebeurtenissen die discussie opleveren en vallen onder het kopje: hup, gewoon doen. Zodra er dingen uiterlijk moeten gaan veranderen komen we op een ander terrein.

Zoals ik in een eerder blog aangegeven had zit er een bepaalde logische volgorde in de dingen die je doet. Je begint met het inventariseren waar je gas en stroom voor gebruikt. Vervolgens kijk je wat je kunt doen om dit te verminderen waarna je actie onderneemt. Uiteindelijk kom je op een punt waar het verbruik tot een minimum is beperkt en dan kijk je hoe je op een zo milieuvriendelijk mogelijke manier de energie en gas in je huis krijgt.

Qua isolatie doen we het al redelijk, maar er kan nog wel een slagje gemaakt worden. Nu komen we op het punt waar het even spaak loopt. Er moeten namelijk deuren en kozijnen vervangen worden. Een voordeur, schuurdeur en tussendeur springen nogal in het oog en ook een volledig kozijn kun je niet over het hoofd zien. Kortom, we moeten iets uit gaan kiezen wat we allebei mooi vinden. Op deze momenten denk je met weemoed terug aan hoe zulk soort dingen ooit achter het ijzeren gordijn werden aangepakt. Er was één product en of het nu mooi was of niet er was reeds voor je besloten dat dit het juiste voor jou zou zijn. Klinkt niet erg democratisch en je zit uiteindelijk met lelijke deuren en ramen, maar dat was geen probleem, want iedereen had lelijke deuren en ramen. Geen keuzestress, maar wel doorgaan zonder oponthoud.

Ooit gedacht dat de gemeente Ijsselstein er voor verantwoordelijk mag worden gehouden dat het deuren-project even op de lange baan geschoven word? Toch is het zo. Tijdens de eindeloze zoektocht naar deuren kregen we een uitnodiging in de bus om naar een voorlichtingsbijeenkomst over gezamenlijke inkoop zonne-energie te komen. Met het idee dat er misschien nog een stuk of 5 geïnteresseerden zouden zijn ging ik op woensdag 21 juni naar de bieb. Tot mijn grote verbazing zat de hele tent vol en dat bleek de maandag daar voor ook al het geval te zijn. Het leeft dus echt!

Na wat praatjes van mensen die niet zo heel veel inhoudelijke inbreng hadden, maar de avond wat cachet probeerde de geven, komt er een uitgebreid verhaal van iemand van het energieloket en de installateur. Een duidelijk en goed verhaal waarbij ook de vragen uit de zaal op adequate manier beantwoord worden. Ik ben enthousiast!
Voor alles is een “mannetje”. Zo ook voor het op locatie kijken voor de mogelijkheden om een juiste offerte te kunnen maken. Nou, op dat mannetje zit ik nu te wachten. Ik denk dat we hier sneller uit zijn dan de keuze voor de juiste deur. Beide trajecten krijgen een vervolg, maar de volgende blog zou zomaar over zonne-energie kunnen gaan.

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s